Έχουν περάσει περισσότερα από εκατό χρόνια από τη στιγμή που ο τότε Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Χαρίλαος Τρικούπης, οραματίσθηκε τη γεφύρωση των τριών χιλιομέτρων που χωρίζουν το Ρίο από το Αντίρριο.

Το 2004, το μεγαλόπνοο αυτό όραμα έγινε πραγματικότητα. Η Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου αποτελεί το ορόσημο της Ελλάδας του 21ου αιώνα, ενώ άλλαξε την καθημερινότητα μέρους των κατοίκων της χώρας.

Αυτή η γέφυρα θεωρείται ευρέως ότι είναι ένα αριστούργημα, λόγω μηχανικής αρκετές λύσεις που θα εφαρμοσθούν για να καλύπτουν το δύσκολο χώρο. Οι δυσκολίες αυτές περιλαμβάνουν βαθιά νερά, υλικά για επισφαλείς βάσεις, σεισμική δραστηριότητα, η πιθανότητα τσουνάμι, καθώς και η επέκταση του Κορινθιακού κόλπου λόγω Τεκτονική των Πλακών.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΓΕΦΥΡΑΣ

Η γέφυρα αποτελείται από:

μια καλωδιωτή γέφυρα μήκους 2.252 μέτρων με τέσσερις πυλώνες. Τα ανοίγματα έχουν μήκος 286 μέτρα, 560 μέτρα, 560 μέτρα, 560 μέτρα και 286 μέτρα,

δύο γέφυρες πρόσβασης, μήκους 392 μέτρων στην πλευρά του Ρίου και 239 μέτρων στην πλευρά του Αντιρρίου.

Η άνω στρώση του υπεδάφους κάτω από τα θεμέλια των πυλώνων ενισχύθηκε με ενθέματα, τα οποία είναι κενοί χαλυβδοσωλήνες διαμέτρου 2 μέτρων και μήκους 25 έως 30 μέτρων που εμπήγνυνται σε αποστάσεις 7 μέτρων μεταξύ τους. Στη θέση των βάθρων τοποθετήθηκαν περίπου 200 τέτοιοι σωλήνες. Μια στρώση αμμοχάλικου, πάχους 3 μέτρων επιμελημένα ισοπεδωμένη καλύπτει τα εν λόγω ενθέματα. Τα θεμέλια είναι θάλαμοι από οπλισμένο σκυρόδεμα με διάμετρο 90 μέτρων, που εδράζονται στη στρώση του αμμοχάλικου. Το κάτω τμήμα του βάθρου αποτελείται από έναν κώνο, του οποίου η διάμετρος κυμαίνεται από 38 έως 26 μέτρα

Στον άνω κορμό βάθρου υπάρχει μια ανεστραμμένη πυραμίδα ύψους περίπου 15 μέτρων και μια τετράγωνη βάση με πλευρές μήκους 38 μέτρων. Κάθε πυλώνας αποτελείται από τέσσερα σκέλη από οπλισμένο σκυρόδεμα, διατομής 4Χ4 μέτρων, που πακτώνονται στην κεφαλή του πυλώνα, σχηματίζοντας μια συμπαγή κατασκευή. Τα καλώδια ανάρτησης είναι κεκλιμένα. Το κάτω μέρος τους αγκυρώνεται σε μία από τις πλευρές του καταστρώματος και το πάνω μέρος τους στην ύψους 35 μέτρων κεφαλή του πυλώνα. Αποτελούνται από παράλληλα γαλβανισμένα συρματόσχοινα. Το πιο μεγάλο καλώδιο σχηματίζεται από εβδομήντα συρματόσχοινα των 15 χιλιοστών.

Το κατάστρωμα έχει πλάτος 27,2 μέτρα με δύο λωρίδες κυκλοφορίας, μια λωρίδα ασφαλείας και πεζοδρόμιο σε κάθε κατεύθυνση. Πρόκειται για μια σύμμεικτη κατασκευή με χαλύβδινο σκελετό, που αποτελείται από δύο διαμήκεις κύριες δοκούς ύψους 2,2 μέτρων σε κάθε πλευρά με εγκάρσιες δοκούς ανά 4 μέτρα. Η επάνω πλάκα κατασκευάζεται από προκατασκευασμένα φατνώματα από σκυρόδεμα. Το κατάστρωμα είναι συνεχές και πλήρως ανηρτημένο σε όλο το μήκος του. Τέσσερις μηχανισμοί απόσβεσης συνδέουν το κατάστρωμα με την κορυφή κάθε βάθρου και περιορίζουν την ταλάντωση του καταστρώματος κατά τη διάρκεια σεισμών. Η δυναμική σχετική μετακίνηση κατά το σεισμό σχεδιασμού είναι της τάξης του ±1,30 μέτρων, ενώ η ταχύτητα μπορεί να υπερβεί το 1 μέτρο ανά δευτερόλεπτο.

Σε κάθε πλευρά, ένα μεταβατικό ακρόβαθρο εντυπωσιακών διαστάσεων παρεμβάλλεται ανάμεσα στο κατάστρωμα της καλωδιωτής γέφυρας και το κατάστρωμα της γέφυρας πρόσβασης.

ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕ ΓΝΩΣΤΕΣ ΓΕΦΥΡΕΣ

Η σύγκριση της Γέφυρας Ρίου-Αντιρρίου με άλλες γνωστές γέφυρες σε όλο τον κόσμο καταδεικνύει το μέγεθος του έργου αυτού.

Η γέφυρα Tatara στην Ιαπωνία και η γέφυρα της Νορμανδίας στη Γαλλία είναι καλωδιωτές γέφυρες με τα μεγαλύτερα ανοίγματα στον κόσμο (890 μέτρα και 856 μέτρα αντιστοίχως). Με βασικό άνοιγμα 560 μέτρων, η Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου κατατάσσεται στην πρώτη δεκάδα των καλωδιωτών γεφυρών με το μεγαλύτερο άνοιγμα. Ωστόσο, οι 4 πυλώνες της (σε σύγκριση με τους 2 που χρησιμοποιούνται συνήθως) την καθιστούν τη καλωδιωτή γέφυρα με το μεγαλύτερο αναρτημένο κατάστρωμα (2.252 μέτρα) στον κόσμο.

η γέφυρα της Νορμανδίας στη Γαλλία

Η γέφυρα Tatara στην Ιαπωνία

Μοναδικά χαρακτηριστικά της γεφυρας

* H γέφυρα έχει τα μεγαλύτερα θεμέλια, τα οποία κατασκευάστηκαν σε μια ασυνήθιστη ξηρά δεξαμενή, επιφανείας 20.000 τ.μ., σε βάθος 12 μ. κάτω από τη θάλασσα.

* Κάθε πέδιλο που ποντίστηκε στη θάλασσα είναι 6,5 στρεμμάτων με διάμετρο 90 μ., ενώ το βάρος τού κάθε «ποδιού» είναι 80.000 τόνοι.

* Δύο τεράστιες πλωτές πλατφόρμες-εργοτάξια, η Λίζα και η Σαρ, επιφανείας 2,4 και 2 στρεμμάτων αντιστοίχως, βοήθησαν την κατασκευή.

*H απόσταση μεταξύ των τεσσάρων πυλώνων που στηρίζουν τη γέφυρα είναι 560 μ. Κάθε πυλώνας έχει βάρος 170.100 τόνους και ύψος 227 μ.

*Το οδόστρωμα της γέφυρας βρίσκεται 48 μ. επάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

* Εχει υπολογισθεί εδαφική επιτάχυνση σε περίπτωση σεισμού 48% επί της βαρύτητας. Με βάση τον νόμο των πιθανοτήτων, σεισμός αυτού του μεγέθους εμφανίζεται μία φορά στις 2.000 χρόνια. Επιπλέον υπάρχει σεισμική μόνωση στα θεμέλιά της καθώς και αποσβεστήρες σεισμικής μόνωσης στο κατάστρωμα της γέφυρας.

*H γέφυρα έχει αντοχή στο ενδεχόμενο σύγκρουσης δεξαμενόπλοιου 180.000 τόνων με ταχύτητα 16 κόμβων.

*H αντοχή της στους ανέμους και στη θαλασσοταραχή έχει υπολογισθεί για ταχύτητα ως και 265 χλμ. την ώρα, που ισοδυναμεί με τυφώνα.

*Ο όγκος του μπετόν που χρησιμοποιήθηκε για τη συνολική κατασκευή της γέφυρας είναι 260.000 κ.μ.

Τι σημαίνει καλωδιωτή γέφυρα;

Δύο βάθρα και μια δοκός αποτελούν την απλούστερη μορφή γέφυρας. Με τα σημερινά δεδομένα, με αυτή τη μέθοδο μπορεί να επιτευχθεί μέγιστο ενιαίο άνοιγμα 250 μέτρων.

Ανάλογα όμως με τις ανάγκες, προστίθενται βάθρα και δοκοί που σχηματίζουν μια συνεχή οδογέφυρα χωρίς να υπάρχει περιορισμός ως προς το μήκος. Η μεγαλύτερη γέφυρα αυτού του τύπου βρίσκεται στη λίμνη Ponchartrain στις ΗΠΑ, με συνολικό μήκος 38 χλμ.

Μια άλλη παραδοσιακή τεχνική συνίσταται στην ανάρτηση της γέφυρας σε δύο καλώδια που είναι αγκυρωμένα στις δύο άκρες της. Το αποτέλεσμα είναι μια εύκαμπτη κατασκευή που συχνά χρησιμοποιείται σε φαράγγια μεγάλου βάθους, όπου είναι αδύνατη η ανέγερση βάθρων

Τον 19ο αιώνα διερευνήθηκε η δυνατότητα γεφύρωσης μεγαλυτέρων ανοιγμάτων και επινοήθηκε η ανάρτηση των καλωδίων από τις κορυφές πυλώνων για τη δημιουργία κρεμαστών γεφυρών. Με την τεχνική αυτή επιτυγχάνεται το μεγαλύτερο εφικτό ενιαίο άνοιγμα. Τα πρωτεία σε αυτό το είδος κατέχει η γέφυρα Akashi Kaikyo στην Ιαπωνία, με ενιαίο άνοιγμα μήκους 1.991 μέτρων.

Όταν όμως δεν είναι εφικτή η επαρκής αγκύρωση στα δύο άκρα ή ακόμα και για οικονομικούς λόγους, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η τεχνική της καλωδιωτής γέφυρας που αναπτύχθηκε στην Ευρώπη τη δεκαετία του \’60. Το κατάστρωμα αναρτάται από τους πυλώνες με καλώδια ανάρτησης κατά ισορροπημένο και αισθητικά άρτιο τρόπο.

Δεδομένου ότι η ισορροπία της κατασκευής βασίζεται σε κάθε πυλώνα χωριστά, οι καλωδιωτές γέφυρες μπορούν κάλλιστα να έχουν έναν, δύο ή περισσότερους πυλώνες, όπως η καλωδιωτή Γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου που διαθέτει τέσσερις πυλώνες.

Δεδομένα φυσικού περιβάλλοντος

Η Γέφυρα καλύπτει μια απόσταση 2.500 μέτρων.

Επίσης, τα φυσικά χαρακτηριστικά των Στενών παρουσιάζουν ένα μοναδικό συνδυασμό αντίξοων συνθηκών που καθιστούν το έργο μοναδικό:

Βάθος θάλασσας ως και 65 μέτρα, πυθμένας μειωμένων αντοχών, έντονη σεισμική δραστηριότητα και πιθανές τεκτονικής κινήσεις.

Το ανάγλυφο του πυθμένα εμφανίζει απότομες κλίσεις προς τις δύο ακτές και ένα μεγάλο οριζόντιο πλάτωμα σε βάθος περίπου 60 μέτρων κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Κατά τη διάρκεια των ερευνών δεν εντοπίσθηκε βραχώδες στρώμα σε βάθος έως και 100 μέτρων κάτω από τον πυθμένα. Σύμφωνα με γεωλογικές μελέτες, το πάχος των ιζημάτων, που αποτελούνται από παχιές αργιλικές στρώσεις αναμεμειγμένες σε ορισμένα σημεία με λεπτή άμμο και ιλύ, υπερβαίνει τα 500 μέτρα.

Επιπτώσεις στο Περιβάλλον

Όπως κάθε έργο έτσι και η Γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου συνιστά μία επέμβαση του ανθρώπου στο περιβάλλον. Αυτό όμως δεν συνεπάγεται αυτονόητα δυσμενείς επιπτώσεις, γιατί έχει ληφθεί η απαραίτητη μέριμνα ελαχιστοποίησης μέχρι εκμηδενισμου των, τόσο κατά τη φάση κατασκευής όσο και κατά τη φάση λειτουργίας του έργου.

Θόρυβος από τα διερχόμενα οχήματα θα μετριέται σε τακτά χρονικά διαστήματα και θα υπάρχει πρόβλεψη τοποθέτησης ηχοπετασμάτων, αν παραστεί ανάγκη, η απόρριψη εκσκαφών – βυθοκορημάτων και διαφόρων αποβλήτων θα γίνεται σε επιλεγμένους χώρους, όπου δεν θα προκαλούνται προβλήματα, η χρήση οχληρών και ρυπογόνων ουσιών θα βρίσκεται υπό έλεγχο, τα λατομεία θα χωροθετηθούν σε θέσεις, από όπου δεν θα ενοχλούν ούτε αισθητικά, ούτε ηχητικά (από τη χρήση εκρηκτικών ή θορυβωδών μηχανημάτων), ούτε με εκπομπές σκόνης κ.λπ.

Τέλος έχει δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην αισθητική του όλου έργου. Η αρχιτεκτονική του και η ένταξή του στο φυσικό περιβάλλον, αλλά και στην ιστορική φυσιογνωμία της περιοχής, θα εξασφαλίσουν ένα αξιολογότατο αποτέλεσμα.

(http://edrana.blogspot.com/2006/01/blog-post.html)

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1981 – ΙΟΥΝΙΟΣ 1984 (Μετά τις πρώτες ευρωεκλογές στην Ελλάδα)

ΠΑΣΟΚ (10):

1. Σπύρος Πλασκοβίτης

Ο Σπύρος Πλασκοβίτης γεννημένος στην Κέρκυρα, μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και για δύο χρόνια στη νομική σχολή του Παρισιού. Εργάστηκε για πολλά χρόνια ως δικαστής- μέλος του Συμβουλίου Επικρατείας. Κατά την περίοδο 1968- 1972 διώχτηκε και φυλακίστηκε από τη Χούντα των Απριλιανών για την Αντιστασιακή του δράση. Από το 1977 ως το 1989 εκλέχθηκε τρεις φορές βουλευτής και ευρωβουλευτής, οπότε διακόπτει την πολιτική του δραστηριότητα για να ασχοληθεί αποκλειστικά με το συγγραφικό του έργο. Έχει δημοσιεύσει από το 1952 ως τώρα δέκα βιβλία πεζογραφίας και μια συλλογή δοκιμίων. Το Φράγμα, Η πόλη, Η θύελλα και το φανάρι τιμήθηκαν με Κρατικά Βραβεία και με το Βραβείο των «Δώδεκα». Εχει συνεργαστεί στις γνωστές αντιστασιακές εκδόσεις Δεκαοκτώ κείμενα, Νέα Κείμενα, στο περιοδικό Συνέχεια, σε νεότερα περιοδικά και εφημερίδες. Έργα του έχουν μεταφραστεί στις κυριότερες Ευρωπαϊκές γλώσσες.

2. Νίκος Βγενόπουλος

3. Αντώνης Γεωργιάδης

(αντικαταστάθηκε από τον Γιάννη Ζιάγκα τον Ιούλιο του 1982)

4. Κωνσταντίνος Νικολάου

5. Χρήστος Μαρκόπυλος

6. Γιάννος Παπαντωνίου

Ο Γιάννος Παπαντωνίου γεννήθηκε στο Παρίσι στις 27 Ιουλίου 1949. Έχει σπουδάσει οικονομικά στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Ουισκόνσιν και ιστορία στη Σορβόννη, ενώ κατέχει και διδακτορικό δίπλωμα Οικονομικών Επιστημών από το πανεπιστήμιο του Κέημπριτζ. Την περίοδο 1977 – 1978 δίδαξε ως ειδικός επιστήμονας στο Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το 1981 εκλέχθηκε ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ. Εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1989 (Ιουνίου), του 1990, του 1993, του 1996, του 2000 και του 2004. Στις 15 Νοεμβρίου 1988 αντικατέστησε στη Βουλή τον παραιτηθέντα βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Απόστολο Λάζαρη. Διετέλεσε Υπουργός Εθνικής Οικονομίας από το 1994, Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών από το 1996 έως τον Οκτώβριο του 2001, και Υπουργός Εθνικής Άμυνας από τον Οκτώβριο του 2001 έως το Μάρτιο του 2004. Θεωρείται ο εκφραστής της ελληνικής οικονομικής πολιτικής για την ένταξη στην ΟΝΕ. Ως υπουργός οικονομικών, συνδέθηκε με το Χρηματιστηριακό κραχ του 1999. Για την περίοδο αυτή κατηγορήθηκε από τη Νέα Δημοκρατία, αλλά και τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης, για υπεραισιόδοξες δηλώσεις του σχετικά με την πορεία του Χρηματιστηρίου, που ερμηνεύτηκαν ως προσπάθεια επηρεασμού των επενδυτών και θεωρήθηκε γενικά υπεύθυνος για την κρίση.O ίδιος υποστήριξε ότι οι δηλώσεις του, τόσο στην αρχή της φάσης ανόδου του Χρηματιστηρίου όσο και στη φάση της μεγαλύτερης ανόδου του, παρουσίαζαν μεν το θετικό κλίμα και της προοπτικές της οικονομίας, τoνίζοντας παράλληλα την ανάγκη αποφυγής υπερβολικού ενθουσιασμού, ενώ απέδωσε την κρίση στο πέρασμα στις ώριμες αγορές .

Για τις δηλώσεις του σχετικά με την πώληση της Εμπορικής Τράπεζας που ήταν αντίθετες με τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ, ο πρόεδρος του κόμματος Γιώργος Παπανδρέου τον διέγραψε από την κοινοβουλευτική ομάδα στις 8 Αυγούστου 2006

7. Λεωνίδας Λαγάκος

8. Κωνσταντίνα Πανταζή

(αντικατέστησε τον Δημ.Κουλουριανό αμέσως μετά τις εκλογές)

9. Μανώλης Πονηρίδης

(αντικατέστησε τον Ασημάκη Φωτήλα αμέσως μετά τις εκλογές, τον Ιούνιο του 1983 αντικαταστάθηκε από τον Αριστείδη Ουζουνίδη)

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (8):

1. Λεωνίδας Μπουρνιάς

2. Kωνσταντίνος Καλλίας

(Χαλκίδα, 9 Ιουλίου 1901- Αθήνα, 7 Απριλίου 2004) ήταν πολιτικός. Διετέλεσε υπουργός, βουλευτής και ευρωβουλευτής.

Ήταν μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός», της Δημοκρατικής Νεολαίας και διευθύνων σύμβουλος του Συνεταιρισμού Αμπελοκτημόνων Χαλκίδας και του Εθνικού Ωδείου.

Στις 15 Δεκεμβρίου 1935, υπήρξε συνιδρυτής του Εθνικού Ενωτικού Κόμματος μαζί με τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Το 1946 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Εύβοιας. Την περίοδο 1946-1951, διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και αναπληρωτής του αρχηγού του ΕΕΚ, Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Το 1949, έγινε μέλος της Συμβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης. Αργότερα συμμετείχε στη Διεθνή Κοινοβουλευτική Διάσκεψη του Λονδίνου. Ήταν Υφυπουργός (1952) στην κυβέρνηση Παπάγου και Υπουργός Δικαιοσύνης (1958). Το διάστημα 1975-1976 διετέλεσε αντιπρόεδρος, αναπληρωτής του Κωνσταντίνου Καραμανλή, στη ΝΔ. Τον Οκτώβριο του 1981, εξελέγη ευρωβουλευτής με το ψηφοδέλτιο της ΝΔ. Το 1982 εξελέγη πρώτος αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.

Την 1η Νοεμβρίου 1995, ακριβώς 50 χρόνια από τότε που ανέλαβε για πρώτη φορά αξίωμα υπουργού, τιμήθηκε από τον πρόεδρο της Βουλής, Απόστολο Κακλαμάνη, με το αργυρό μετάλλιο της 150ετίας του πολιτεύματος της χώρας. Τον Ιούλιο του 1997, του απονεμήθηκε από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας το παράσημο «Μεγαλόσταυρος Τάγματος Φοίνικος». Συνέγραψε πολλά βιβλία και άρθρα.

Πέθανε πλήρης ημερών, το 2004, και έχοντας μπει στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες, ως ο γηραιότερος συγγραφέας που εξέδωσε την αυτοβιογραφία του.

3. Αχιλλέας Γεροκωστόπουλος

4. Κωνσταντίνος Γόντικας

5. Στράτος Παπαευστρατίου

6. Μιχάλης Πρωτοπαπαδάκης

7. Κωνσταντίνος Καλογιάννης

8. Φιλώτας Καζάζης

ΚΚΕ (3):

1. Βασίλης Εφραιμίδης

2. Δημήτρης Αδάμος

Αλέκος Αλαβάνος

Ο Αλέκος Αλαβάνος είναι Έλληνας πολιτικός, επικεφαλής του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος του μεγαλύτερου κόμματος του ΣυΡιζΑ, του Συνασπισμού της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας, από το Δεκέμβριο του 2004 έως το Φεβρουάριο του 2008.

Η καταγωγή του είναι από την Τήνο. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 22 Μαΐου του 1950. Σπούδασε στη Σχολή Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Αθήνας, από την οποία αποφοίτησε ως οικονομολόγος. Παράλληλα εντάχθηκε στην Αριστερά, σε διάσταση με την κεντρώα παράδοση της οικογένειάς του (ο πατέρας του ήταν στέλεχος της Ένωσης Κέντρου). Ως φοιτητής είχε ενεργή συμμετοχή στο αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα. Γι’ αυτό το λόγο στρατεύθηκε αναγκαστικά και αργότερα διώχθηκε με βάση τον Ν.509. Τον συνέλαβαν και τον φυλάκισαν στην ΕΣΑ.

Για πολλά χρόνια διατέλεσε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και αναδείχθηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του. Με τη σημαία του εκλέχθηκε ευρωβουλευτής το 1981 και 1984. Επίσης ως μέλος του ΚΚΕ επανεκλέχθηκε το 1989 μέσω του ευρωψηφοδελτίου του Συνασπισμού.

Όταν το ΚΚΕ αποχώρησε από το Συνασπισμό (1991), ο Αλαβάνος παρέμεινε στον δεύτερο και εκλέχθηκε μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής. Το 1992 σε συνεργασία με τους τότε ευρωβουλευτές Παρ. Αυγερινό και Παν. Λαμπρία ίδρυσε τη μη κυβερνητική – μη κερδοσκοπική οργάνωση Ελληνικό Καραβάνι Αλληλεγγύης, με σκοπό την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στους λαούς της υπό διάλυση Γιουγκοσλαβίας.

Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές της 10ης Οκτωβρίου του 1993 ήταν υποψήφιος με τον Συνασπισμό στην Α’ Αθηνών. Δεν εξελέγη, διότι το κόμμα του δε συγκέντρωσε το απαιτούμενο ποσοστό για την είσοδο του στην Βουλή. Στις εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο του 1994 και του 1999 επανεξελέγη ευρωβουλευτής. Στο 4ο τακτικό συνέδιο που διενεργήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου του 2004, εξελέγη Πρόεδρος του ΣΥΝ. Στις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 2004 εκλέχθηκε βουλευτής Β’ Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ και επανεκλέχθηκε βουλευτής, στην περιφέρεια Ηρακλείου στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου του 2007 με τον ίδιο συνδιασμό.

Είναι παντρεμένος με την ψυχίατρο Κάτια Χαραλαμπάκη και έχουν δύο κόρες.

Έχει συγγράψει τα βιβλία:

* «Σημειώσεις για την Ευρωπαϊκή Αριστερά (1989)».
* «Έλληνες της Κωνσταντινούπολης (1994)»
* «Σημειώσεις για την Πολιτική Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1994)»

ΚΚΕ Εσωτερικού (1):

Λεωνίδας Κύρκος

Λεωνίδας Κύρκος (1924-) είναι Έλληνας πολιτικός της Αριστεράς, και έχει εκλεγεί πολλές φορές βουλευτής. Ήταν πρόεδρος του ΚΚΕ Εσωτερικού και της Ελληνικής Αριστεράς.

Γεννήθηκε το 1924 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Γιος του πολιτικού Μιχαήλ Κύρκου, ο οποίος μαζί με τον Ιωάννη Πασαλίδη και με αλλες προσωπικότητες από τον χώρο της Αριστεράς ιδρυσαν την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερα (ΕΔΑ). Κατα την περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου φυλακιστηκε κατ’ επανάληψη(1946-1948). Το 1948 φυλακίστηκε εκ νέου και το 1949 καταδικάστηκε σε θάνατο. Η απόφαση του Εκτάκτου Στρατοδικείου δεν εκτελέστηκε λόγω της διεθνούς αντίδρασης διότι μεταξύ των καταδικασθέντων ήταν και ο Μανόλης Γλέζος.

Εργάστηκε για πολλά χρόνια στην πολιτική αριστερή εφημερίδα Αυγή, πρώτα ως ρεπόρτερ και αργότερα ως διευθυντής(1958-1961).

Ο Λεωνίδας Κύρκος μπήκε στην πολιτική και εκλέχτηκε μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου το 1961, με την ΕΔΑ. Με την διάσπαση του ΚΚΕ, πήρε το μέρος των λεγόμενων ανανεωτικών δυνάμεων και βοήθησε στην καθιέρωση του ευρωκομμουνιστικού ΚΚΕ Εσωτερικού. Εκλέχτηκε βουλευτής το 1974 και το 1977, και ευρωβουλευτής το 1981 και το 1985. Ο Κύρκος ήταν Πρόεδρος και γενικός γραμματέας του ΚΚΕ Εσωτ. μέχρι τον Απρίλιο του 1987, οπότε εντάχθηκε στην Ελληνική Αριστερά (Ε.ΑΡ.) της οποίας εκλέχτηκε Πρόεδρος. Μαζί με το Χαρίλαο Φλωράκη, ίδρυσε τον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου, του οποίου υπήρξε γραμματέας μέχρι το Μάρτιο του 1991. Από το 1989 μέχρι το 1993 ήταν βουλευτής με τον Συνασπισμό.

To 2000 προτάθηκε τιμητικά από το κόμμα του Συνασπισμού για το αξίωμα του προέδρου της δημοκρατίας, όμως η βουλή εξέλεξε τον αντίπαλό του, Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο.

Σήμερα έχει αποστασιοποιηθεί από την ενεργή πολιτική, αν και συχνά καταθέτει την άποψή του δημόσια. Είναι χήρος, και έχει δύο γιους.

ΚΟΔΗΣΟ-ΚΑΕ (1):

Γιάννης Πεσμαζόγλου

(το Σεπτέμβριο του 1982 αντικαταστάθηκε από τον Ηλία Γλυκοφρύδη, ο οποίος με τη σειρά του αντικαταστάθηκε από τον Γιώργο Αλεξιάδη το Νοέμβριο του 1982)

ΚΟΜΜΑ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΩΝ (1)

Απόστολος Παπαγεωργίου

ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ!!!!

Η ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΕΙΝΑΙ

www.SHAKIRA.com